Til þeirrar sem ég á ekki skilið.

Án þín ég sé ei lengur sólarljósið bjarta
sinni fegurð skarta.
Án þín ég gleðst ei þó að vorið skrýði skóg og mó.
Það anga engin blóm
og engin stjarna skín,
og allt er auðn og tóm
án þín.

Er að ganga frá sjálfum mér þessa dagana. Nú svo er mál með vexti að ég er farinn að skíta þrisvar á dag. Svo sem allt í lagi nema að þetta eru engar smá skitur. Þetta er svipað og hjá maraþonhlaupurunum sem hlaupa svo mikið og reyna á sig að þeir fá víst einhvers konar sælutilfinningu um allann líkamann. Ég hristist og kreysti á fullu þangað til annaðhvort gefur undan, hausinn eða boran. Yfirleitt er það kvikindið neðra sem gefur eftir og ég geng hér um bil óskaddaður frá þessu. Enda mætti hausinn ekki við því að eitthvað myndi gefa eftir þar. Lítið starfhæft eftir áralangar tilraunir með því að sannreyna orðatiltækið "Eins og rjúpan að rembast við staurinn". Nei, ég held að enginn viti hvað það þýðir. Þarf einhverja áskorun í lífinu svo að það stefnir allt í það að skrifuð verði bréf til helstu ráðamanna þjóðarinnar og þeim þakkað fyrir skýr og greinagóð svör. Svo líka helvítunum hjá Undirtónum og Radíó Reykjavík. Ef það er eitthvað sem leggst verr í mig en óhæft fólk eða þá þeir sem tala um sjálfa sig sem "vinnusjúklinga" þá eru það fyrirtæki sem ekki svara frá manni starfsumsóknum. Hverja þeir ráða gæti mér ekki verið meira sama um enda er það að öllu leiti þeirra mál en það að geta ekki drullast til þess að senda út fjöldaímeil á alla þá sem ekki fengu stöðuna með t.d. "Við höfum farið yfir allar umsóknir og ráðið hefur verið í stöðuna. Við þökkum kærlega fyrir þann áhuga sem þið sýnduð og hvetjum ykkur eindregið til þess að sækja um ef fleiri stöður losna."
ÞAÐ ER EKKI ERFIÐARA EN ÞAÐ! Tók mig eina mínútu að skrifa, þið getið varla verið það uppteknir að hafa ekki lausa eina mínútu. Fokkingandskotanshelvítis........

Herman

I can´t forget, and I don´t remember why?

Var mjög ánægður í gær þegar 17 ára stúlkan sem ég var að "vinna" með sagði mér það að hún hefði haldið að ég væri svona 20 ára. En þetta sýnir hvað áralangar reykingar og drykkja hefur haldið húðinni unglegri.
Samt æðislegt að vinna með svona ungu fólki, stelpan í gær var með þennan líka glæsilega sogblett og sýndi hann öllum sem komu inn í búðina. Aldrei eru karlarnir hjá Ká-inu með sogbletti. Gæfi samt mikið fyrir það að sjá þá mæta með einn í vinnuna.
Hef verið að velta fyrir mér þeirri áráttu allra, og þá meina ég ALLRA, að segja alltaf þegar það sér einhvern með barnavagn niður í bæ, "Nú!, bara komin með barn?". Af hverju segir það ekki, "Nú!, bara kominn með barnavagn?" Þó svo að einhver sé með barnavagn niður í bæ er ekki sjálfgefið að því fylgi barn. Ég held að margir nýti sér þetta til þess að losa sig við smá streitu og fá smá líkamsrækt út úr því. "Heyrðu elskan!, ég ætla aðeins að skreppa út með vagninn. Kem eftir svona 30." Þetta er undiraldan í þjóðfélaginu. Exóstensíalískur neórómans nútímapara sem þjást af Kringlu- og Smáralindarheilkennum. Sálin horfin og Brúðkaupsþátturinn Já tekinn við.

Vil þakka Deezu fyrir mikinn áhuga á að elda. Án hennar væri ég löngu dauður úr hungri. Þökk þér Deeza.

Gerði þau slæmu mistök um daginn að líta upp frá bókinni minni í strætó um daginn. Hvaðan kemur þetta fólk??? Í alvörunni? Illa lyktandi, æðasprungnir og veiklulegir verkamenn Íslands sem eru svo lengi búinn að vinna á skítalaunum með engin réttindi að lífsviljinn er horfinn og hægt og sígandi er líkaminn hjá þeim að slökkva á sér. Fólk virðist bólgna út af flúorljósamengun og allar heimsóknirnar í Bónus til þess að versla sér í matinn hefur einungis flýtt fyrir hrörnuninni. Veit ekki hvort ég taki upp á því að labba frekar í vinnuna? Meika ekki lengur að vita að því að svona framtíð bíður manns? Nei, held að vandamálið sé þeirra. Mín vandamál liggja í því hvort forhúðin sé eitthvað beygluð þegar ég hendi mér á klósettið. Skíthræddur um það að ég sprauti beint yfir punginn á mér þegar ég fer að skíta. Ég veit að það er hægt að henda sér í sturtu og svona nokkurn veginn þvo þetta af en nær maður sér einhvern tímann að fullu eftir svona áfall?? Held ekki.

Bah Pah rah pah!!!!!!
Vinna á mánudegi er örlítið eins og íslensk popptónlist. Gjörsamlega óþolandi.
Ég sem áhugamaður um notkun gleraugna til sjónaukandi áhrifa get bara ekki staðið í þessu. Fer alvarlega að spá í því að limlesta sjálfan mig til þess að ég geti frekar hangið upp á slysó í stað þess að hanga í vinnu. Elska samt vinnuna sko. Ekki halda annað þó ég sé að tala illa um hana núna.
Alþjóðleg grillveisla haldin á Eggertsgötunni í gær og verð ég að segja það að ég er besti grillari sem ég veit um og sá fallegasti en það vissuð þið nú. Þær kartöflufrænkur Deeza og Fridzy ásamt danska dýralækninum Chazz heilluðu skítalana upp úr skónum með ýmsum búkhljóðum og almennu ofáti. Ég fékk mér nú bara eina grillaða kaftöflu og lét þar við sitja. Maður verður að passa hvað maður setur ofan í sig.
Brjóst, brjóst og meiri brjóst. Bið ekki um meira.

Sunnudagur og skítalar á leiðinni í grill. Reynum að henda einhverju almennilegu ofaní þetta aumingjalið. Verð bara að segja það að útlendingar eru ekki helmingurinn af því sem við Íslendingar eru. Íslandi allt!!!
Ánægður með fréttir helgarinnar að löggan þurfti að keyra út um alla borg að vekja upp skemmtanaglaða einstaklinga sem lögðu sig í góða veðrinu í nótt. Snilld.
Ef Ritstýran ógurlega les þetta þá er ég enn að bíða eftir símtali í sambandi við knattspyrnu. Reyna að koma þessu í lag, kitlar í tærnar.
Pitti sterki má vita það að ég er ekki ánægður með þá framkomu að vera ekki boðinn í ammælið. Pitti minn löggan fær nafnlausa ábendingu um barnaklámshring sem rekinn er úr Blésugrófinni.

Spelti er næstum því hveiti.
Diskó er næstum því tónlist.
Dabbi Diskó er næstum því karlmaður.
Birgitta Haukdal er næstum því söngkona.

Skrítið hvað lífið er fullt af næstum þvíum. Mig langar alltaf næstum því í vinnuna og er næstum því farinn að gera eitthvað til þess að fegra eigin tilveru. Svo fer ég að spá í hlutunum og þá er ég of latur til þess að gera nokkurn skapaðan hlut. Það hlýtur samt að fara að gerast á næstu dögum að maður rífi sig upp á rassgatinu og reyni að koma einhverju í verk. Sannfærði sjálfan mig næstum því sjáið þið. Tók þó mjög stóra ákvörðun fyrir kvöldið. Ég ætla að gera næstum því ekki neitt.

Til heiðurs konum og þeirra degi sem er víst 19.júní ætla ég að enda allar samræður við konur á þessari einföldu setningu: "Vilt þú ekki bara fara á túr eða eitthvað?"

Maður var næstum því hættur kommúnismanum. EN það er eitthvað sem mér fannst pirrandi við að lesa þetta hér. Fréttaflutningur líkt og við höfum þurft að venjast meira með hverjum deginum.

Donald, Saddam. Saddam, Donald.

Lýðveldishátíðin nálgast ískyggilega hratt. Maður verður hér um bil næstum því alveg hræddur við þennan hraða. Ég hallast að því að um sé að kenna margmiðlun. Tölvurnar hafa loks náð völdum og hvern einasta dag töpum við einu sekúndubroti. Sem endar náttúrulega með því að dagurinn breytist í andefni sitt og fellur saman undan eigin þunga. Þá væri ég ekki til í að vera til. Hugsa sér! Þetta eru þeir búnir að reikna út. Hávísindalega sannað og allt það.
Hef ekki hitt Hálfmanninn Spörra Seríós og hans unnustu í langan tíma, gæti verið að ég sé að fá fráhvarfseinkenni eða þá að búðarstörf séu loksins farinn að hafa áhrif og hægt og sígandi þá er orkan og sálin dregin úr mér af leiðinlegum viðskiptavinum með asnalegar spurningar. Death to them all!!!
Unnusta Spörra kom nefnilega alltaf til mín í kaffi í hádeginu í vetur, þá hét hún JoVicious, en eftir að ég byrjaði að vinna þá höfum við ekki haft tíma til þess. Nú sakna ég unnustu Spörra ógurlega og tel niður dagana þangað til við sötrum kaffi aftur saman. Unnusta Spörra hvar ertu???? Þess má geta að hún verður eign Spörra eftir rétt rúmlega ár. Ætli ég verði þá búinn að gleyma nafninu á henni?? Það verður spennandi að sjá.

Nú er skjár einn að auglýsa á fullu þátt sem á að vera í sumar og heitir eitthvað hjartsláttur. En Marikó, hvar er Árni?????

Djöfull er kellingin í Brúðkaupsþættinum (velg)Já orðin eitthvað feit. Maginn á henni stendur alveg lengst út. Samt er hún mjó á höndunum og varla neitt annað utan á henni? Skrítið.

Óli búinn að lána mér kassagítar og hefst nú mikið og erfitt æfingartímabil. Býst við því að gefa út plötu um næstu jól. Jólin eru einmitt til þess að gefa. Gefa af sér eða gefa frá sér? Ég gef mig allan og er stoltur af því.

Kom í ljós að drengurinn sem ég var að vinna fyrir í Breiðholtinu er ekki dauður eða uppfylltur af vímuefnum úr sprautu í dimmu húsasundi þótt ekki hafi náðst í hann í 3 daga. Nei, minn maður er svo upptekinn við að spila í leiktækjasölum miðborgarinnar að vinnan mátti eiga sig. Það að fólk ákveði snemma hvað það vill út úr lífinu er gott. Sendi honum mínar bestu kveðjur og vona að hann nái að gera atvinnu úr þessu.

Gott aðeins að fá að losa um spennu. Ef mér dettur eitthvað meira í hug þá reyni ég að koma því frá mér inn á þessa síðu. Annars er þetta allt flogið út úr mér áður en ég næ að setjast fyrir framan tölvu djöfull ættuð þið samt að vera með mér í bílnum þegar mér dettur eitthvað fyndið í hug. Þá er gaman. Ég er örugglega fyndnasti maður á götum Rvk. á hvítum sendibíl. Ætla með kvikindið á verkstæði á morgun og tala við strákana. Best þegar við vinnum í bílunum saman, þá helst naktir og smurðir í WD-40. Úhhh, mér er öllum farið að hitna. Farinn að uppgötva líkama minn. Inn á baði. Vona að ég nái samt að klára áður en ég mæti í vinnu. Ég elska, mig.

Enn að drepast úr samviskubiti yfir því að hafa misst Stjána um helgina. Samdi því þetta ljóð til hennar:

Stjáni érr svo sorrí
ó ó ó ó ó
mig langaði bara að prófa
ó ó ó ó ó
mig skorti bara kraft
því ég var svo mikið að dingla mér.

Vona að ljóðið hitti í mark og Stjáni fyrirgefi mér.
Sorrí Stjáni minn, veit núna að maður á ekki að vera að stunda leikfimi eftir klukkan eitt á nóttu.

Varð fyrir miklu menningarsjokki í gær og fór þó aldrei út úr Reykjavík. Þannig er mál með vexti að ég tók að mér í góðmennsku minni aukavakt hjá fjölskylduverslunarkeðjunni sem ég vinn hjá og leggur mikla áherslu á ost í hverri þeirri mynd sem hann gæti birst. Verslunin sem ég lagði lið í gær er í breiðholtinu. Ég hef ákveðið að búa aldrei í breiðholtinu. Breiðholtið hræðir mig. Ekki nóg með það að smákrimminn og seríóssmyglarinn Spörri Seríós hafi alist þar upp. Breiðholtið er fullt af stórfurðulegu fólki sem gengur um með fimmþúsundkallabúnt og veifar því framan í allt og alla. Annaðhvort eru þeir allir í svartri vinnu og fá fimmþúsundkall á dag eða þá að þetta eru allt vímuefnasalar. Það er ykkar að dæma. Þurfti í fyrsta skipti að reka mann út úr búð fyrir það að reykja inni, læt það vera að hann stóð varla í lappirnar af drykkju. Fyrsta skipti sem ég hef þurft að afgreiða eingöngu með handabendingum þar sem hvorki ég né viðskiptavinurinn töluðum sama tungumál. Vorum ekki nálægt því að skilja hvorn annan. Fann samt mikla ást koma frá þessu fólki. Eins og ég hef sagt áður þá er fólkið í breiðholtinu salt jarðarinnar. But man are they fucking weird.

Friday......
Varð fyrir mjög skemmtilegri lífsreynslu í dag. Þannig er mál með vexti að ég hitti Deezu í hádeginu og við fengum okkur lönzjh saman. Á meðan ég beið á Laugaveginum eftir hjásvæfu minni vatt sér upp að mér stúlka lituð mjög á hörund. Hún vildi endilega fá að vita hvar Dómus Medica væri til húsa og þar sem ég var myndarlegasti maðurinn á Laugaveginum þá lá beinast við að hún spyrði mig. BBBAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!! Ég held ég hafi barasta aldrei séð jafn fallega konu fyrir utan Deezu á minni stuttu en nú jafnframt skemmtilegu ævi. Einhvern tímann heyrði ég setningu í bíómynd sem útlagðist á þessa leið: "She looks so fine that if she burnt down you would fuck her ashes." Þannig leit þessi kona út og hef ég því sagt starfi mínu lausu, keypt mér 5 lítra af bensíni og ætla að bíða alla daga á Laugaveginum til þess að sannreyna þessa setningu.

Á meðan verð ég fullur í kvöld. Ykkur þakka ég lesturinn.

Hvílíkur er máttur internetsins!!

ER voðalega góður maður. Allt sem ég skrifaði í gær var gert undir áhrifum ólyfjans sem mér var byrlað af kommúnistum sem áttu leið framhjá fyrirtækinu í gær. Ég var ekki með sjálfum mér og veit ekki hvaðan þetta hefur komið. Ég veit ekki betur en ER hafi splæst á mig ís á hverjum degi og mörgu hádeginu hef ég eytt í kjöltu ER og hann hefur sagt mér ævintýri og ég sötrað á heitu kakói sem hann útbjó. Ef fleiri væru eins og ER þá væri heimurinn betri staður.

Annars var ég að taka eftir því þegar ég þeysi um götur Rvk á litla sendibílnum mínum að það er þvílík tíska að koma upp hjá sendibílstjórum í sambandi við handfrjálsan búnað. Þó svo að sendibílstjórar séu salt jarðarinnar og undirstaða lýðveldisins þá verð ég að segja að þeir eru komnir út í öfgar. Nú eru handfrjálsu tækin þeirra orðin stærri en síminn og þeir farnir að hallast ískyggilega til annarrar hliðarinnar. Það er ekki hollt að vera með 5 kílóa stykki hangandi í eyranu. Þeir eru farnir að líta út eins og Paula Abdul þegar hún var upp á sitt besta með handfrjálsan á sviðinu. Allt er best í hófi var einhvern tímann sagt og ætla ég að vona að sendibílstjórar taki það sér til fyrirmyndar.

Góðan Dag! Ég er sendibílstjóri. Sérð ekki símann minn er það?

Hvað er að gerast hér? Er enginn sem nennir að blogga fyrir mig. ER er svo vondur við mig að ég fæ aldrei að blogga sko. Hann er alltaf að skamma mig og þó maður geri ekki neitt þá er hann alltaf að skamma mig. Annars er ég að fíla mig geðveikt á sendibílnum og held að ég fari að fjárfesta í svona monster handfrjálsum til þess að falla inn í tískuna í útkeyrslumálum. Samt stefnir allt í það að drykkja mikil verði á föstudag ásamt gömlum félögum úr menntaskóla, Dötti Fókus, Pitti Sterki og Gölli Murdoch hafa allir samþykkt það að kaupa áfengi til þess að innbyrða á Friday. Ofurkennarinn og verkamaðurinn B.Tómasson verður þar einnig. Annars er það helst af mér að frétta að bókin mín er ölla að koma til og ætlar Edda að gefa hana út. Kemur væntanlega um jólin og á að heita því skemmtilega nafni "Vaknað í Brussel". Fjallar um árið sem ég eyddi í E-pilluát í Belgíu. Hefur ekki kynnst Belgíu án þess að poppa e-i. Ég og Deeza erum enn að bíða eftir svari frá Brúðkaupsþættinum Já og því er ekki víst hvort að við náum að leigja bát frá Landhelgisgæslunni og hvort að þyrlan verði laus á sama tíma. Djöfull verður þetta flott hjá okkur, Jói Fel kemur og bakar ítölsk smábrauð úr ekta ítölsku hveiti sem við flytjum inn sérstakleg fyrir veislunna. Séra Vigfús og Pálm Matt. ætla að gefa okkur saman saman. Prestadúettinn líkt og tenórarnir þrír forðum. Kristján Jó flýgur sérstaklega inn frá Garda-vatninu og tekur með sér nokkra lítra úr því sem við ætlum að nýta okkur til þess að vigja okkur inn í samfélag Ítalasleikja. Annars ef við fáum ekki bátinn frá Landhelgisgæslunni þá verður veislan haldin á pramma í tjörinni og skemmtiatriðin verða í höndum Helga Björns og Eyjólfs Kristjáns.